بعد از رفتنت
تمام رد کفش هایت  را
روی شن های دلم 
مین گذاری کردم
نه برای اینکه
بگویم
این سرزمین جنگ زده است!
یا
هشدار دهم 
پا گذاشتن به این زمین مرگناک است!
نه
تنها برای این که
رد کفشهایت
روی شن های دلم
تنها چیزیست که از تو برایم به جا مانده
و می ترسم باران اشکهایم محوش کند!

منبع اصلی مطلب : برزخ جایست از جنس خیال
برچسب ها :
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

سبد بلاگ : تو رفته ای که بی من، تنها سفر کنی/ من مانده ام، که بی تو شب ها سحر کنم